8 Eylül 2007 Cumartesi

bundan acısı yok.

Bu gün eski bir dostumdan haber aldım.
Uzun zamandır yapmadığım bir şeyi yaptım oturdum ve ağladım.
Sevgilimden büyük bir vurgun yemişim gibi.
Hani uzak uzak yerlere gidip geri dönüp kendimi bulamamışım gibi.
Sanki annem ölmüş gibi.
Yo yo öyle değilde,
Sanki annemi ben 'öldürmüşüm' gibi.
Bir insanın hiç bir neden yokken dostunu kaybetmesi gibi acı bir şey yok bana şu dünyada.
Ne ölmüş.
Ne seni incitmiş.
Yok işte.
Elde olmayan nedenle o senin hayatında yok.
Canında o ama dokunamıyorsun.
O burda bi yerlerde hayatına devam ediyor senin gibi.
Ama farklı hayatlarda.
Ortak bir hayatımız yok ki bizim.
İşte bundan acısı yok.
Şimdi uzatsam elimi o bana elini uzatamaz ki.
Sarılsam bir dakika duramam ki.
İşte bundan acısı yok.
Şimdi ben onu özlüyorum.
Denize hasret bi balık gibi.
Şimdi bilmiyorum kim dolduracak boşluğunu.
İşte bundan acısı da yok.

sonbaharı bilmezler.



Sonbaharda
Her yağmura susayan toprak,sana susayan bir bendir.
Her düşen bir yaprak uzakta birinin düşüdür.
Ve her kırılan dal, uzakta birinin kalbidir.

Sonbaharda her doğan güneş bir umuttur.
Ve her gülüşen çocuğun ezdiği yaprak sesi sana bir isyandır.

Son baharı kahve rengi bilirler ya,
Yalan.
Sonbahar siyah beyazdır.
Sonbahar sen ile bendir.

durdurabilirsen.

Görunmez bir sevda var içimde,
Uzanıpta tutamadığım.
Yolsuz bir hayat var içimde.
Bir yere varamadığım.
Cevaplanmamış sorular var içimde,
Yanıtlarını bulamadığım.

Anlam veremediğim bir kuşku var içimde,
Adını koyamadığım bir duygu var içimde.
Tadına varamadığım bir tutku var içimde!
Çünkü;
Yeni bir sen var içimde,durdur durdurabilirsen!